ماه فـرو ماند از جـمال محمد (ص)
سرو نباشد به اعـتدال محـمد (ص)
قدر فلك را كمال و منزلتى نیســت
در نظر قدر با كـمـال مـحمــد (ص)
وعـده دیدار هـر كسـى به قیـامـت
لیله اسرى شب وصال محمد (ص)
آدم و نوح و خلیل و موسى و عیسى
آمده مجموع در ظلال محـمد (ص)
عرصه گیتى مجال همت او نیست
روز قیامت نگر مجال محمــد (ص)
و آن همه پیرایه بسته جنت فردوس
بو كه قبولش كند بلال محمد (ص)
همچو زمین خواهد آسمان كه بیفتد
تا بدهد بوسه بر نعال محمد (ص)
شمس و قمر در زمین حشر نتابد
نور نتابد مگر جمال محمد (ص)
شاید اگر آفتاب و ماه نتابد
پیش دو ابروى چون هلال محمد (ص)
چشم مرا تا به خواب دید جمالش
خواب نمىگیرد از خیال محمد (ص)
سعدى اگر عاشقى كنى و جوانى
عشق محمد(ص) بس است و آل محمد(ص)
:: موضوعات مرتبط:
شعر فارسی،
،